Daar is ie weer, een nieuw verhaal. We hebben verbazingwekkend genoeg nog steeds zin om de weblog bij te houden, dus daar maken we gebruik van. Een aantal mensen gaven de reactie dat we wat kort en beknopt schrijven dus bij deze een lekker lang, uitgebreid verhaal.

In het dorpje Shihanoukville zijn we 3 nachten gebleven. We hebben er wat gehangen, westernfood gegeten en gepooled. Ook hadden we gelezen dat je er mooie bossen kon zien. Een tuktuk heeft ons erheen gebracht en we konden kiezen tussen een boottocht of een wandeltocht. Wandelend zijn we met een privegids de berg op gegaan. We hebben 2 uur lang zwetend een berg beklommen. Niet voor niets dat de gids vertelde dat 95% voor de boottocht gaat. Ondanks dat was het de moeite waard.

Op 10 januari om 08.15 hebben we de bus gepakt en zijn we naar Krong Koh Kong gereden. Het was een busreis van ruim 4 uur.Toen we aankwamen vertelde een engelsman ons waar een leuk Guesthouse te vinden was. Eenmaal aangekomen hebben we cambodjaanse rijst met kip gegeten en hebben we het dorpje verkend.

Simon voelde zich 's avonds niet helemaal lekker en zijn daarom lekker vroeg naar bed gegaan. 's Nachts werd Sanne wakker met enorme buik- en hoofdpijn. De drie dagen die daarop volgde heeft Sanne alleen maar in bed gelegen. Koorts, hoofdpijn, buikpijn en misselijk. Sanne kon 3 dagen niks eten. We zijn dan ook naar de dokter gegaan en die heeft geconstateerd dat het een voedselvergiftiging was. Antibiotica, pjinstillers en rust nemen. Het leek eerst goed te gaan, maar na 2 dagen was het weer mis. Alles wat ze at kwam er weer uit en de buikpijn bleef. Op 13 januari ging het iets beter en hebben we een boottocht gedaan door de Mangroveforrest en naar het Koh Kong Island. Het was een prachtig eilandje waar we gesnorkeld en ge-bbqt hebben.

Vandaag ,14 januari, zijn we vanaf Krong Koh Kong met de bus vertrokken naar Phnom Penh. We zaten nog geen 20 minuten in de bus, toen de bus het begaf de motor viel uit en de remmen werkten niet meer. De bus reed keihard de berg af en toen achteruit een heel stuk terug. Iedereen was in totale paniek, de nooddeuren gingen open, het was doodeng. De buschauffeur heeft de bus tot stilstand weten te brengen zodat we veilig konden uitstappen. Na 15 minuten arriveerde er een nieuwe bus en konden wij onze reis hervatten.

In Phnom Penh aangekomen zijn we allereerst naar het ziekenhuis gegaan omdat Sanne nog steeds niet kon eten en de antibiotica bleven niet binnen. Er was een lieve dokter die heel veel tijd nam en constateerde dat het verkeerde antibiotica waren. We hebben nieuwe pilletjes gekregen en wat bruistabletten voor de maag. Vanavond hebben we heerlijk gegeten en zelfs Sanne heeft goed haar best gedaan. De misselijkheid is eindelijk over.

Morgen willen we het Royal Palace en het National Museum bezoeken. Voor zover lijkt Phnom Penh een hele leuke stad. Best wel modern en redelijk schoon (zolang je niet te goed ruikt).

Het is moeilijk om computers te vinden waar we onze foto's kunnen uploaden. We doen ons best om er binnenkort weer wat op te zetten.